Lang geleden...

Hallo,

Het is al even geleden dat ik nog iets heb geschreven. Waar was ik nu weer gebleven …  Ahja, in Townsville. De eerste dag hebben we daar een berg beklommen om U tegen te zeggen. In deze warme temperaturen is dat eigenlijk niet te doen. Uiteindelijk boven aangekomen, bleek het ook niet echt de moeite. Daarna zijn we via de “Strand” (dit is geen slechte vertaling van mijzelf) naar een ander look out gegaan, nl. Kissing Point. Echt een mooie wandeling naast de beach. Er was ook een natuurlijke rockpool op het einde. Zalig om in te zwemmen. Je kan op zulke plaatsen ook vaak bbq-en. Dat is echt leuk. Dan kan je eten en genieten van het uitzicht. 

De ochtend nadien hebben we dan afscheid genomen van Jonas. Die vertrok naar huis. Linda en ik zijn dan met de ferry naar Magnetic Island getrokken. Daar aangekomen, waande we ons echt in een paradijs. Het eiland en onze hostel waren echt super. Dat was echt zo zalig. Zon, hangmatten, mooie uitzichten, palmbomen, vlak aan het strand, propere bedden en douches, …

Op Magnetic Island zijn we ongeveer een week gebleven. We hebben een dag een topless car gehuurd. Echt iets grappig hoor! Precies een Barbie auto. Echt speelgoed. Daar zijn we dan het hele eiland mee rondgereden. Zalig! We hebben ook een dagje snorkelmateriaal gehuurd. Dat was echt stom. Wij trokken richting Florence Bay, wat echt een lange wandeling was. Onderweg hield een Filipijns koppel ons tegen. Die zagen ons met ons snorkelmateriaal. Die vertelden ons dat de visibiliteit zo slecht was in Florence Bay dat ze een andere Bay gingen zoeken. Die hebben ons dan meegenomen in hun ´van´. Echt zalige mensen! Dat was een ervaring ze. Wij waren een heel stuk op een verlaten zandweg gereden naar Cockle Bay. Daar aangekomen bleek dat dat een strand met mangroven was. Enfin, geen probleem. We konden nog op het strand wandelen, dachten we, dus wij met ons snorkelmateriaal vertrokken. Na een paar honderd meter begonnen wij in het “zand” te zakken. Vrij diep…  Uiteindelijk stonden we bijna tot aan ons knieen in de modder. Je voelde ook met elke stap de modder tussen uw tenen persen. Grappig gevoel. De Filipijnse meneer zei dan “Ik zal eens gaan zien of er hier wel degelijk iets te zien is van koraal en vissen.” Dat was echt grappig! We zagen hem zo verder en verder in de zee gaan, maar toch bleef hij maar tot aan zijn knieen in het water. Dat werd daar gewoon niet dieper. Wij stonden daar maar op hem te wachten met zijn vrouw. Wij maar dieper en dieper in de modder en vuiler en vuiler… Echt onnozel hoor! We hebben het snorkelen dan opgegeven en zijn naar de Forts gewandeld. Fikse wandeling in zeverregen! Maar wel de moeite. Onze eerste echte culturele uitstap, want het waren restanten van de tweede wereldoorlog. De dag nadien was het slecht weer, regen en heel veel wind. We hebben dan maar desperate housewives gezien.  De dag nadien was het schitterend weer en hebben we een Koala Sanctuary bezocht. Ik heb gewoon mezelf overtroffen. Ik denk dat ik een beetje van de warmte wist, want ik heb hagedissen, slangen en een krokodil vastgehouden… Dat ging ik dus nooit doen, had ik gezegd. Toch stond ik ineens met een slang rond mijn nek. Een wurgslang dan nog wel… Ik besefte het eerst niet goed. Tot op een bepaald moment, dan wou ik ze echt weg. Die mevrouw was jammer genoeg met een uitleg bezig en luisterde niet naar mij… Stond ik daar met een slang (die btw onder mijn arm kietelde met haar achterste). De foto´s zijn wel grappig. Je ziet echt dat ik mij niet op mijn gemak voel. De dag nadien hebben we gerelaxt. ´s Avonds was het ook de Full Moon Party. Een party waar 2000 man op afkomt. Tof ze! We zijn wel moeten gaan lopen van vreemde gasten… En zijn dan in de donkere verloren gelopen op een wandelpad… De dag nadien hebben we nog meer gerelaxt en zondag zijn we dan weer naar Townsville getrokken. Daar hebben we weer een Sanctuary bezocht. Deze keer omdat we een koala wilden vasthouden en krokodillen wilden zien gevoerd worden. Machtig ze! Die krokodillen zijn echt groot… En als die happen is dat echt kei luid! De koala was wel stout. Die heeft mij en Linda zitten krabben. In Townsville zijn we ook weer naar de rockpool gegaan voor een verfrissende duik. 

Daarna dan maar richting Mission Beach. Daar ben ik nu. Na onze eerste nacht hier zijn we op een free Rainforest guided tour gegaan. Het guided gedeeldte was eigenlijk gewoon dat ze ons dropte aan het begin, daarna moesten we het zelf uitzoeken. Tof! Wederom een ervaring… Ik stond nog maar een paar minuutjes te wachten op de muggenstick en ik had al een stuk of twintig beten. Ze hadden mij uitgekozen… Amai! Jeuk! Ik had verwacht een slang of super grote spin te zien. Nikske. Uiteindelijk was het wel leuk. We hebben zo een Poolse vrouw leren kennen, Martyna. De wandeling duurde ongeveer 4 uur. Lijkt ok, maar dat was echt vermoeiend. Wederom kwamen we modder tegen. Martyna en Linda gingen schoon langs de kant. Ik wou hetzelfde doen, maar ik schoof natuurlijk uit. Stond ik daar in het midden van een groot regenwoud met een rokske en mijn benen bijna in een split… Ik hing vol modder. De dag nadien zijn we met de ferry naar Dunk Island getrokken. Een eiland waar je je echt op een onbewoond eiland voelt. Dat is echt zo zalig! Dat zijn altijd de plaatsen waar ik helemaal relaxt ben. ´s Avond was er dan een Bonfire op het strand. Geweldig! Enkel was onze Engelse kamergenoot Fiona een zware last. Die had super veel gedronken. Toen we bijna thuis waren, bleek dan dat ze haar camera kwijt was. Hup, terug naar het strand wandelen… In de kamer begon ze dan over te geven… Oei oei oei…

Enfin, dan zijn we eindelijk aangekomen bij vandaag. We zitten hier te wachten tot onze bus komt. We vertrekken binnen drie uurtjes naar Cairns. Onze laatste stop op de Oostkust… Spannend. 

Groetjes,

Heleen