Verder naar beneden

Hi,

Na mijn vorige trip van Darwin naar Alice Springs, begon ik aan mijn tweede trip in Alice Springs. Deze trip ging om het bezoeken van Ayers Rock, Uluru. 's Morgens besefte ik dat ik een te lange douche genomen had... Woopsies! Ik dacht "Die gaan weg zijn zonder mij", dus ik ren enorm chaotisch buiten met mijn trekkersrugzak, dagrugzak, sjakosj en flessen water in de hand. Zat iedereen daar rustig op de bus te wachten. Goede eerste indruk, Conaerts! (Ik ben de enige van mijn vorige groep. De mensen van mijn vorige groep vertrokken een dag vroeger.)
Als we allemaal op de bus zitten, valt mijn eerste indruk van de groep wat tegen. In mijn vorige groep waren de mensen namelijk een voor een pareltjes. In deze groep zaten veel Aziaten, die geen engels spraken, en een paar koppels, die altijd wat asocialer zijn. De eerste dag zijn we naar de Olgas gereden. Een groep van 36 rotsen. Schoon! Daar hebben we een wandeling gedaan. Wel grappig, want iedereen had zo een vliegennetje voor over zijn hoed te trekken. Vliegen zijn een echte pest hier. Ik had ook zo een netje, maar geen hoedje ofzo. Dat zou pas echt een stom zicht geweest zijn. Dus ik heb dat niet gebruikt. Ik bedoel, dat past echt niet bij mijn imago. Haha! Al snel word ik dikke vrienden met Jerome, een Fransman uit Lyon (ook 24). Echt een grappige kerel. Die Fransmannen die weten mij hier wel te bekoren! Na de wandeling gaan we dan naar de plaats waar je naar de zonsodergang bij Ayers Rock kan zien. Pech voor ons, want het is bewolkt en er is dus geen zon die op de Rock schijnt... Daar ontmoet ik Jodi, een meisje van mijn vorige groep. Ik spreek met haar af om 's avonds een pintje te drinken.
Na zonsondergang gaan we terug naar ons kamp. Daar deel ik een tent met frenchie (Jerome). Wij pasten echt bij elkaar. We gingen beide een douche nemen, dus pakken we onze handdoek. Hadden wij toch gewoon dezelfde met vierkanten van Ikea zeker! Ik die met de rode tinten. Hij die met de blauwe. Onnozel ze! Percies zo een getrouwd koppel met alles hetzelfde alleen in een andere kleur.
Die avond eten we bbq, nl. kamelenworsten en kangoeroesteak. Mmmmmm! Lekker! Sommige hadden wel wat problemen met de kameel, omdat we overdag bij een kamelenfarm gestopt waren. Ik had daar persoonlijk geen probleem mee. Zo een kamelenworst is eigenlijk niet speciaal. Dat smaakt als een gewone worst. Na het eten drinken we gezellig een pintje. De meesten besluiten om vroeg in bed te kruipen. We moeten de volgende dag namelijk om 3.55u opstaan voor de zonsopgang. Ik ga dan maar naar het kamp van Jodi. Daar kom ik ook Wayne, onze vorige tourgids, tegen. We zijn met ons drie naar een lookout gegaan. Niet dat je veel kon zien s'nachts, maar het was wel leuk. Uiteindelijk ben ik om 3.16u terug in mijn tent... Woopsies! Nog maar een dik half uurtje slapen...

Opstaan deed pijn, maar de zonsopgang was echt de moeite. Ik kan het niet beschrijven. Uluru kleurt rood door de opkomende zon. Echt mooi om te zien! Nadien rijden we naar Uluru om een wandeling rond de basis van de Rock te doen. Je moet weten dat het daar super warm is. Je drinkt een liter water per uur (verplicht). Je zeult dus een grote fles water mee. Denk je dat ze daar wc's voorzien? Nee! Je drinkt dus uren aan een stuk water. Dan moet je een wandeling doen van 45min., meteen gevolgd door een van 2uur en GEEN WC he! Ze zeggen "Elke boom is een wc". Ok, geen probleem! Maar niet als ik niet kan zien of er een slang of spin onder dat lange gras zit hoor! Ik heb dat laatste stuk gesnelwandeld. Jerome natuurlijk maar lachen met mij. Maar ik voelde mij echt niet goed op het einde. Gewoon van mijn plas op te houden. Na mijn deugddoende wc-bezoekje, zijn we dan terug naar het kamp gegaan.
Onderweg stoppen we om hout te verzamelen voor het kampvuur. Daar gebeurt het dan. Ik loop, naar oude gewoonte, verloren in de bush... Je loopt daar rond zoveel boompjes dat je op de duur niet meer weet waar de weg nu weer was. Ik zag een goede tak en ging daar heen. Was iedereen ineens verdwenen natuurlijk. Ik hoorde ook geen stemmen meer... Wat doe je dan? Gewoon beginnen stappen zeker! Ik kon mij wel niet herinneren dat ik zo lang gestapt had. Gelukkig reed een andere bus van onze organisatie voorbij onze bus op de weg, en toeterde die. Liep ik blijkbaar paralel met de weg en van onze bus weg. Ik had nog lang kunnen stappen... Maar ik was niet de enige. Mr. Frenchie was ook verkeerd gelopen. s'Avonds dan met zijn allen gezellig rond het kampvuur. Die nacht slaapt iedereen in een swag bij het kampvuur. Echt gezellig! Sterren kijken...

De volgende dag moesten we weer vroeg op om een wandeling te maken in Kings Canion. Echt prachtig! Wel vermoeiend. Ik struikel ook constant. Wat gevaarlijk blijkt te zijn als je zo dicht tegen een afgrond loopt. Ik weet niet wat dat hier is. Met mijn platte schoenen struikel ik altijd. Dat heb ik thuis met mijn hakken niet hoor! :-)
Daarna rijden we dan weer richting Alice Springs. We spreken 's avonds af in Annies om iets te eten. Echt super leuk! Ambiance tot en met. Slim van mij om Jugs of beer met jongens te delen (ironisch bedoeld). Ik was super snel tipsy! Ik kon die echt niet bijhouden! In Annies kom ik ook Corinne, Offer en Jen van mijn vorige groep tegen. Daarna dan maar naar een andere pub om wat verder te vieren. Echt plezant! Op het einde moet ik afscheid nemen van Jerome en de rest. Dat is altijd zo spijtig! Jerome zei dat hij mij ging missen. Het rare is dat dat ook zo is. Ik dacht net hetzelfde. Je kent iemand maar sinds drie dagen en toch mis je die... Echt raar! Enfin, we spreken af dat ik naar Lyon kom volgend jaar. We zullen zien of het er echt van komt...

Weer maar drie uurtjes slapen, want die ochtend nadien pikken ze mij op om 6.45u om van Alice Springs tot Adelaide te rijden. Het leuke is dat ik met Offer en Jen (van de eerste groep) op de bus zit. Dolle pret dus! Deze trip is vooral een trip om van A naar B te geraken. Niet veel stops dus. Enkel 's avonds stoppen we in Cooper Peddy, een opalmijn-stadje. Daar overnachten we in ondergrondse caves. Wel een beetje griezelig, maar een leuke ervaring! Daar krijgen we ook een rondleiding in de mijn. Toch vreemd hoor, zo huizen onder de grond zonder licht.
De volgende dag trekken we verder richting Adelaide. We maken een korte stop aan een Saltlake. Die zijn hier meestal uitgedroogd, waardoor je eerst over een dikke laag zout moet vooraleer je aan het water komt. Dat zout bleef aan uw voeten en kuiten plakken. Vrij ambetant. Ik had s'avonds klompen van voeten. Gewoon van dat zout. Echt niet te doen! 's Avonds komen we dan aan in Adelaide. Wat een verschil in temperatuur! De +35 graden van het Northern Territory ben je sneller gewoon dan de 18 graden hier in Adelaide... 's Avonds spreken we weer met onze groep af in een bar. Eindelijk eens een bar met goedkoop bier!

De volgende dag verken ik met Jen de stad (Offer had al op voorhand een wijntour geboekt, waar we niet meer bij konden). Blijkt dat er niet veel te zien is in Adelaide. We wandelen dus gewoon maar wat rond en amuseren ons. s' Avonds nemen we in de goedkope-bier-bar afscheid van Offer, die de volgende dag vroeg vertrekt.
Dat brengt me bij vandaag. Jen en ik hebben weer wat rondgehangen in de stad en deze avond vertrekken we richting Melbourne met het vliegtuig. Daar komen we dan deze nacht aan. Morgenvroeg vertrek ik richting mijn Wwooof-familie. Daar ga ik fruit plukken, eieren rapen, pasta en sorbet maken, die verkopen op lokale marktjes, ... Klinkt leuk, niet? In ruil krijg ik gratis accomodatie en eten. Ik doe het vooral om eens in een Australisch gezin te leven. Je ontmoet hier namelijk niet veel Australiers tijdens het reizen. Enkel Duitsers... Ik ga een dikke twee weken bij het gezin blijven en daarna trek ik richting Sydney.

Ziezo, nu zijn jullie weer up to date. Talk to you soon!

x
Heleen